Audyt dozymetryczny w brachyterapii PDR – metodologia, układy pomiarowe i wyniki

kw 11 lutego 2014 0
Audyt dozymetryczny w brachyterapii PDR – metodologia, układy pomiarowe i wyniki

Wstęp
Audyty dozymetryczne prowadzone w  radioterapii stanowią element procesu zapewniania jakości, który umożliwia potwierdzenie parametrów dozymetrycznych, parametrów geometrycznych systemów oraz dokładności podawania dawki. Zwykle są one prowadzone przez fizyków z  jednostek zewnętrznych lub reprezentujących instytucje profesjonalistów (np. IPEM, NPL). Dokładność dozymetrii w  radioterapii jest wymagana, aby zwiększyć prawdopodobieństwo pożądanych wyników leczenia (zwiększona kontrola leczenia guza i  zmniejszony poziom toksyczności wybranej terapii), zminimalizować ryzyko błędu w  rutynowej praktyce i  zapewnić jakość kliniczną. Do tej pory audyty dozymetryczne w głównej mierze dotyczyły teleradioterapii. W  przypadku brachyterapii działania w zakresie weryfikacji dozymetrycznej systemów w zasadzie nie były prowadzone przez profesjonalne struktury zewnętrzne w  stosunku do audytowanej jednostki. Audyty dozymetryczne w brachyterapii mogą mieć kluczowe znaczenie dla potwierdzenia prawidłowości w realizacji praktyki klinicznej oraz dostarczanych dawek, zwłaszcza, że w przypadku tej techniki leczenia są one wysokie (np. cervix cancer – small volume, intact uterus – 7,5-42 Gy w 1-6 frakcji [1]). Ponadto rozkład dawki charakteryzuje się dużym gradientem – zwłaszcza blisko źródła radioaktywnego – co skutkuje tym, że nawet niewielka niezgodność geometryczna określenia położenia źródła lub związana z  przypisaniem dawki może powodować znaczne różnice pomiędzy zaplanowanymi wartościami parametrów dozymetrycznych a  rzeczywiście dostarczonymi. Istnieją udokumentowane przykłady błędów w  brachyterapii: 32 zdarzenia omówione w  Raportach IAEA serii nr 17 (IAEA 2000), ponad 500 incydentów (wszystkie związane z problemami transferu planów) podano w publikacji ICRP nr 97 (ICRP 2005), błąd kalibracji źródła (Dempsey, 2011) i  różne nieoczekiwane zachowania sprzętu brachyterapeutycznego (Stern i Liu 2010 Palmer 2013a) [2].

Cały artykuł dostępny w wersji elektronicznej Flippingbook – Inżynier i Fizyk Medyczny 1/2014: www.inzynier-medyczny.pl

Dominika Oborska-Kumaszyńska,

Antony L. Palmer, Portsmouth Hospitals NHS Trust,

Tervinder Matharu
Wolverhampton Royal Hospitals, New Cross Hospital, MPCE Department, Wolverhampton, United Kingdom,

Napisz komentarz »

Zasubskrybuj nasz newsletter!

Email marketing templates powered by FreshMail.com
 

Dalszym korzystaniem z witryny, wyrażasz zgodę na wykorzystanie cookies. więcej informacji

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Zamknij